لازم است گاهی از خانه بیرون بیایی و خوب فکر کنی ببینی باز هم می‌خواهی به آن

خانه برگردی یا نه؟

لازم است گاهی از مسجد، کلیسا بیرون بیایی و ببینی پشت سر اعتقادت چه میبینی

ترس یا حقیقت

لازم است گاهی از ساختمان اداره بیرون بیایی، فکر کنی که چه‌قدر شبیه آرزوهای

نوجوانیت است؟

لازم است گاهی درختی، گلی را آب بدهی، حیوانی را نوازش کنی، غذا بدهی ببینی

هنوز از طبیعت چیزی در وجودت هست یا نه؟

لازم است گاهی پای کامپیوترت نباشی، گوگل و ایمیل و فلان را بی‌خیال شوی، با

خانواده ات دور هم بنشینید ، یا گوش به درد دل رفیقت بدهی و ببینی زندگی فقط

همین آهن‌پاره‌ی برقی است یا نه؟

لازم است گاهی بخشی از حقوقت را بدهی به یک انسان محتاج تا ببینی

در تقسیم عشق در نهایت تو برنده ای یا بازنده

لازم است گاهی عیسی باشی، ایوب باشی، انسان باشی ببینی می‌شود یا نه؟

و بالاخره لازمست گاهی از خود بیرون آمده و از فاصله ای دورتر به خودت بنگری

واز خود بپرسی که سالها سپری شد تا آن شوم که اکنون هستم

آیا ارزشش را داشت ؟

بعد از تو چنان ريختم كه باد ريختنم را احساس نكرد.

چنان سوختم كه

آتش صفحه هاى پر شده ام را در خود فرو خورد.

چنان شكستم كه چهار

ديوارى كوچك زندگى ام شكايتى نكرد.

من زندگى ام را به تو و تو را به

تجربه اى ناتمام باختم.

من مرگ را چشيدم.

همانطور كه خوشبختى را

احساس كردم و محو شدم در تمام تصاويرى كه به آن نقش مى داديم و

هنوز شب را در دايره ى كوچك زندگى ام سپرى مى كنم و اوج زندگى ام را

اندوه مه گرفته و محو گشته اى مى بينم

مى بينى آنقدر بزگ شده ام كه دقيقه ها را به ساعت ها مى فروشم و شيرينى

محبت را با تلخى دو چندان فرو مى دهم و گرفتار نفرتى هستم كه زندگى ام

را از من چپاول مى كند.

ميبيني...!

عشق آدم را داغ می کند و دوست داشتن آدم را پخته

هر داغی یک روز سرد می شود ولی هیچ پخته ای دیگر خام نمی شود!

+ معبودا به بزرگی آنچه داده ای اگاهم کن تا کوچکی آنچه ندارم نا آرامم نکند

دلم گرفته زانوهامو بغل گرفتم( مثل بچه گیهام )سرمو گذاشتم رو پام وفقط مرور میکنم با خودم ، گذشته هایی که گذشت..گذشته هایی که باعث شد...

+یعنی میشه خواب دیده باشم

+خدایا تورا به خودت قسم این دفعه رو فقط کمک کن خواب دیده باشم

چند روزه گذشته يزدم بودم جاتون خالي...

وقتي رسيدم تازه متوجه شدم چقدر دلم واسه خونم تنگ شده بود

اتاقم..

حياط..

باغمون..

عمرم..،واسه عمرم هم دلم تنگ شد چقدر زود گذشت

واسه دوستام

^{اينم تقديم به سيدجمال(سمت چپم)}

^{چه دوراني چه روياي  عبوري !} 

   ^{چه جستن ها به دنبال  ظهوري !}

چه فرداي خوشي راخواب ديديم !

^{من و تو نسل  بي پرواز  بوديم} 

 ^{اسير  پنجه هاي   باز   بوديم}

^{همان بازي كه با تيغ سرانگشت}   

    ^{به پيش چشمهاي من ترا كشت}

****

گاهي وقتا بخودم ميگم بدبخت اين محمود(ببخشيدمحمودخان ها) همش منتظره شايد يه فرجي بشه به عشقش برسه همش درگيره هميشه حرصشو ميخورم ميگم آخه قشنگ رفتي توغار يه پيله هم پيچيدي دوره خودت كه چي بشه..

به قول شاعر:

به هيچ يار مده خاطر و به هيچ ديار

كه بر و بحر وسيع است و آدمي بسيار

حالا خوبه طرف بعد از ۱۸ سال بالاخره فهميد همچين عاشق جگر سوخته اي داره اما حيف شد،۲سال ديگه صبر كرده بود در اظهار علاقه ركورد دست نيافتنيي در گينس ازش بجا ميموند

الغرض:اين مدت كه درسم تمام شده ازخروس خون(البته دمه ظهرش)كه بيدارميشم تا بوغ سگ لب زاينده رود نشسم وصدالبته به نتايج شگفت انگيزي نيز رسيده از جمله علت خشكي زاينده رود كه زياد مهم نيست واينكه به محمود زياد غر ميزدم كه مهمه.الان كه ميبينم اينقدر بي انگيزم احساس ميكنم محمود گرچه اميد واهي داری ولي بازم بد نيست

عاشقي چيزه بدي نيست بالاخره خودش يجور سرگرميه...

تحويل نميگيرم , سالي را ...

كه بدون حضور تو , تحويل شود ... !

اينقدر دير آپ كردم كه ديگه روم نميشه تبريك سال نو بگم اما بقولي ماهي رو هرموقع از آب بگيري تازست( بعدشم تازه از مسافرت برگشتم) اما در عوض بعنوان اولين نفر از همين الان سال۹۲ رو به همه دوستاي گلم تبريك ميگم..

خودمونيم ها كلي برنامه ريزي كرده بودم سال جديد با چهره جديدي وبمو مشاهده كنيد كه نشد

راستي يك سوال چي ميشه كه شما اينقدر تند تند سر ميزنيد به وبتون با ديد و باز ديد عيد و..؟

این روزها همش درگیرم چه میشه کرد دنیاست دیگه...اینم گذاشتم که رد نشم امیدوارم حداقل تک مادم کنید

^{میخوام پرونده روزی روزگاری در تفت رو ببندم و بگذارمش تو آرشیو خاطره ها...}

^{روزگاره تفت بودن بسر رسید اما وبلاگم قرار نیست تعطیل بشه فقط اسمش عوض میشه...}

^{تو این روزگار مهم ترین چیزی که تجربه کردم:}

^{به حباب لب یک رود قسم}

^{وبه کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت}

^{غصه هم خواهدرفت}

^{آنچنانی که فقط خاطره ای خواهدماند}

^{لحظه هاعریانند به تن لحظه خود رخت اندوه مپوشان هرگز}